บทที่ 9 ความทรงจำ

ตอนที่ 9   ความทรงจำ

คนใจอำมหิตยิ้มเหี้ยมเกรียม หันหลังผิวปากเรียกหมาสามตัวให้เข้าไปหลบฝนภายในตัวบ้าน ทิ้งคนไร้ความจำนั่งขบกรามอยู่ภายในกรงใหญ่เพียงลำพัง ความเจ็บปวดทรมานจากการถูกทำร้ายร่างกายนั้นส่วนหนึ่ง หากแต่มันยังไม่ถึงครึ่งของความเกลียดชังที่อยู่ในใจ อีกทั้งความอึดอัดจากการจดจำสิ่งใดไม่ได้ นอ...